1. Na rozgrzewkę uczniowie zaśpiewali piosenkę "Płynie Wisła płynie" z poprzedniej lekcji.
Proszę nauczyć się jej w domu na pamięć.

2. Następnie sprawdziliśmy pracę domową. Kto nie mógł zrobić, proszę skończyć w domu na zajęcia po Wielkanocy.

3. Uczniowie napisali w zeszytach wiersz Joanny Kulmowej "Przepis na mazurek":

Kilka nutek przełożę andrutem.
Dam cukier waniliowy.
Garść kluczy wiolinowych.
Rodzynki, szczyptę soli.
Trochę pomarańczowych skórek.
Różową kwietniową chmurę, krzyżyki.
Nieco gorzkich bemoli.
Bardzo słodkie migdały.
Wierzby, co już sokiem napęczniały.
I to będzie mój cały mazurek.

Nauczcie się w domu ładnie wiersz recytować.

4. Uczniowie słuchali piosenki "Wielkanocna zabawa" i pisali ze słuchu pierwszą zwrotkę i refren. Będziemy pisać pozostałą część piosenki na następnej lekcji.

5. Od 10-tej rano do przerwy uczniowie malowali pisanki koło szkolnego placu zabaw. Wszystkie prace będą do zobaczenia na Wielkanocnym Pikniku 23 marca.

6. Po przerwie zrobiliśmy zagadkę:

4. Nauczyliśmy się śpiewać piosenkę "Płynie Wisła płynie" - proszę poćwiczyć w domu.

Płynie Wisła, płynie po polskiej krainie, po polskiej krainie,
Zobaczyła Kraków, Pewnie go nie minie.
Zobaczyła Kraków, Pewnie go nie minie.
 
Zobaczyła Kraków, wnet go pokochała, wnet go pokochała,
A w dowód miłości wstęgą opasała.
A w dowód miłości wstęgą opasała.
 
Chociaż się schowała w Niepołomskie lasy, w Niepołomskie lasy
I do morza wpada, płynie, jak przed czasy.
I do morza wpada, płynie, jak przed czasy.
 
Płynie Wisła, płynie po polskiej krainie, po polskiej krainie,
A dopóki płynie: Polska nie zaginie!...
A dopóki płynie: Polska nie zaginie!...

Uczniowie mieli warsztaty poetyckie z Elą Chylewską - sprawozdanie będzie osobno na stronie szkolnej z całego Dnia Języka Ojczystego.
Byliśmy bardzo rozśpiewani w tę sobotę - w czsie występu przed całą szkołą, śpiewaliśmy w klasie Sto lat!, bo nasza Maia właśnie skończyła 12 lat i uczniowie pięknie wykonali Bieszczadzkie Anioły:

4. Na tych zajęciach poznaliśmy bliżej polskie gwary i dialekty:

Dlaczego jedni ludzie nazywają takie same owoce „borówkami”, a inni „jagodami”? Dlaczego mieszkańcy niektórych regionów Polski piją „kwaśne” mleko, a pozostali „zsiadłe”? Dlaczego dzieci z Małopolski wychodzą „na pole”, a ich rówieśnicy z innych części kraju wychodzą „na dwór”?
Dzieje się tak dlatego, że chociaż w Polsce obowiązuje jeden język, to w każdym regionie geograficznym odnajdziemy typowe dla niego słowa i formy gramatyczne.
W polszczyźnie można wyodrębnić wyrazy ogólne i wyrazy o ograniczonym zasięgu terytorialnym. Co to znaczy? Te pierwsze są używane na co dzień, każdy Polak je zna (np. „szkoła”, „muzyka”, „jedzenie”). Do drugiej grupy należą wyrazy charakterystyczne dla pewnego regionu (jest to tzw. słownictwo regionalne lub gwarowe).
Terytorialne odmiany języka polskiego nazywane są gwarami, dialektami lub odmianami regionalnymi. 
1) Gwara to mowa ludności wiejskiej, ściśle związana z terytorium zamieszkiwanym przez jej użytkowników. Odróżnia ją przede wszystkim słownictwo i wymowa.
2) Dialekt ma szerszy zakres znaczeniowy. Oznacza zespół kilku lub kilkunastu gwar. 
Zdarza się jednak, że oba terminy traktowane są jako synonimy.
Na terytorium Polski wyróżniamy dialekty: mazowiecki, małopolski, wielkopolski, śląski. Ponadto wyodrębniamy dialekty mieszane na wschodzie kraju i nowe dialekty mieszane na zachodzie i północy. Powstały one w efekcie połączenia polszczyzny ogólnej z elementami gwar używanych przez osadników z różnych regionów kraju, którzy po II wojnie światowej przybyli na włączone do Polski tereny.

W obrębie jednego dialektu wyróżnia się wiele gwar. Dzieje się tak dlatego, że gwara obejmuje swoim zasięgiem mowę mieszkańców mniejszego obszaru niż dialekt.
Na przykład w obrębie dialektu małopolskiego wyróżniamy, m.in. gwary: sądecką, żywiecką, kielecką, krakowską, podhalańską. Natomiast dialekt mazowiecki tworzą
m.in. gwara kurpiowska, łowicka i ostródzka.
Ciekawostka
Oprócz języka polskiego, w naszym kraju, status urzędowy ma również język kaszubski. Oznacza to, że na Kaszubach wszelkie informacje i tablice urzędowe mają dwie wersje językowe, a dzieci i młodzież uczą się języka kaszubskiego w szkołach.
Forma gwarowa – forma ogólnopolska:

• cumelek – smoczek (Małopolska),
• gruba – kopalnia (Śląsk),
• gira – noga (Wielkopolska),
• starka – babcia (Śląsk),
• farwa – kolor (Kaszuby).