- Published on
00:00
00:00
Viki Gabor, Kayah - Ramię w ramię
Od Królowej Jadwigi (opiekunki nauki, kultury i sztuki i odnowicielki Akademii Krakowskiej) do Olgi Tokarczuk (pisarki i trzeciej polskiej kobiety noblistki) - na zajęciach 7 marca uczniowie najstarszej klasy dzielili się wiedzą o znanych Polkach i młodych kobietach, które mogą służyć jako wartościowy wzór nie tylko dla dziewcząt...
Olga Tokarczuk: "... starałam się zawsze tak ustawić moją pracę, żeby miała jakiś rodzaj sensu, żeby mnie budowała, i żeby przynosiła choćby odrobinę dobra dla innych. Nic wielkiego, ale wtedy rzeczywiście praca staje się praktyką. (...) Właściwie nie umiem już robić nic jak tylko pisać, i to jest wyjątkowa praca, właściwie ukochane hobby, które stało się pracą. Najlepsza z możliwości."
Na Dzień Kobiet i zawsze
życzymy wszystkim naszym uczennicom
najlepszych z możliwości i
przynoszenia dobra dla innych!
How to be a role model for girls...read more
Olga Tokarczuk: "... starałam się zawsze tak ustawić moją pracę, żeby miała jakiś rodzaj sensu, żeby mnie budowała, i żeby przynosiła choćby odrobinę dobra dla innych. Nic wielkiego, ale wtedy rzeczywiście praca staje się praktyką. (...) Właściwie nie umiem już robić nic jak tylko pisać, i to jest wyjątkowa praca, właściwie ukochane hobby, które stało się pracą. Najlepsza z możliwości."
Na Dzień Kobiet i zawsze
życzymy wszystkim naszym uczennicom
najlepszych z możliwości i
przynoszenia dobra dla innych!
How to be a role model for girls...read more
Jaka jestem. Joanna Kulmowa
Jaka jestem?
Czasami wysoka wysoka
obłoki szarpię rosochatą głową
porastam igłami
korą sosnową.
Czasem
drobna drobinka
biedronka
pod krzewinkami borówek się błąkam
i myślę że są całym lasem.
Czasem
jestem płomieniem o gorącym jęzorze
śpiewam
pachnę ogniskiem.
Czasem jestem
zielonkawym morzem.
W oczach wyspy dalekie i bliskie.
A czasem jeszcze –
najchętniej najczęściej –
jestem jak niebo szerokie
najszersze
co obejmuje wszystko i jest wszędzie.
Jaka jestem?
Czasami wysoka wysoka
obłoki szarpię rosochatą głową
porastam igłami
korą sosnową.
Czasem
drobna drobinka
biedronka
pod krzewinkami borówek się błąkam
i myślę że są całym lasem.
Czasem
jestem płomieniem o gorącym jęzorze
śpiewam
pachnę ogniskiem.
Czasem jestem
zielonkawym morzem.
W oczach wyspy dalekie i bliskie.
A czasem jeszcze –
najchętniej najczęściej –
jestem jak niebo szerokie
najszersze
co obejmuje wszystko i jest wszędzie.
0 Comments